XML English Abstract Print


دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
چکیده:   (21 مشاهده)
خشکی یکی از زیانبارترین تنش­های غیرزیستی در سراسر جهان است که  رشد، نمو و عملکرد نهایی گیاهان زراعی را تحت تأثیر قرار داده و محدود می‌سازد. با توجه به اهمیت این موضوع، واکنش 13 ژنوتیپ و رقم جو دو ردیفه بهاره دیم مناطق سرد ایران به تنش آبی بر اساس صفات فنولوژیکی، فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی ارزیابی شد. آزمایش به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار تحت سه تیمار آبیاری (آبیاری کامل و آبیاری بر اساس 60 و 80 درصد تخلیه آب قابل‌نگهداری) انجام گرفت. تنش­ آبی دو هفته قبل از گلدهی اعمال گردید. نتایج مقایسه میانگین­ها نشان داد که کلیه صفات مطالعه­شده، بجز انشعابات ریشه، طول ریشه و نسبت طول ریشه به ارتفاع بوته، با افزایش سطح تنش کاهش یافتند. در کل، بر اساس کلیه تجزیه­ها، چهار ژنوتیپ متحمل به خشکی (71938، 1-72566، رقم آبیدر و رقم Dayton / Ranney) شناسایی شدند که بیشترین عملکرد را در شرایط آبیاری کامل و هر دو تیمار تنش خشکی داشتند. همچنین، ژنوتیپ 71704 توانست اولین سطح تنش آبی (بر اساس 60 درصد تخلیه آب قابل‌نگهداری) را تحمل کند اما قادر به تحمل دومین سطح تنش (بر اساس 80 درصد تخلیه آب قابل‌نگهداری) نبود و رقم Denmark  عملکرد مطلوبی در شرایط طبیعی تولید نکرد ولی به هر دو سطح تنش تحمل نسبی داشت. بنابراین، بعد از آزمایشات تکمیلی تحت تنش آبی در شرایط حقیقی دیم در مناطق خشک و نیمه خشک سرد، این ژنوتیپ­ها برای کشت در این نواحی قابل توصیه هستند و همچنین می­توان برای اصلاح ژنوتیپ­های متحمل به خشکی در برنامه­های اصلاحی از آنها استفاده نمود.  
 
     

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by : Yektaweb