دوره 11، شماره 30 - ( تابستان 1398 )                   جلد 11 شماره 30 صفحات 98-107 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

majidian P, masoudi B, sadeghi garmarodi H. Preliminary Evaluation of Imported Cultivars and Pure Lines of Soybean(Glycine Max L.). Based on Agronomic Traits and Resistance to Phytophthota Rot . jcb. 2019; 11 (30) :98-107
URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1001-fa.html
مجیدیان پرستو، مسعودی بهرام، صادقی گرمارودی حمید. ارزیابی مقدماتی ارقام و لاین‌های خالص وارداتی سویا از نظر برخی خصوصیات زراعی و مقاومت به بیماری فیتوفترایی . پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی. 1398; 11 (30) :98-107

URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1001-fa.html


سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
چکیده:   (122 مشاهده)
به­ منظور ارزیابی مقدماتی از لحاظ خصوصیات زراعی مهم، 54 رقم و لاین خالص وارداتی سویا در یک طرح آگمنت با سه شاهد ویلیامز، کوثر و سحر در  مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج در سال 1395 مطالعه شدند. در طول دوره رشد از خصوصیات مهم زراعی نظیر ارتفاع بوته، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، تعداد شاخه در بوته و تاریخ‌های سبز شدن، گلدهی، کپسول­ بندی، رسیدگی، برداشت و یادداشت‌برداری به عمل آمد. پس از برداشت، عملکرد دانه، وزن صد دانه و درصد روغن دانه تعیین شد. به علاوه، ارقام مورد نظر از نظر مقاومت به بیماری پوسیدگی فیتوفترایی بررسی شدند. بر اساس نتایج حاصل از درصد ضریب تغییرات در بین ژنوتیپ‌های وارداتی مورد بررسی در منطقه کرج بیشترین مقدار ضریب تنوع فنوتیپی مربوط به تعداد غلاف‌های پوچ (08/99)، تعداد غلاف در شاخه‌های فرعی (12/83)، تعداد دانه در یک بوته ( 73/72) و تعداد غلاف در تک بوته (68/66) و کمترین ضریب تنوع فنوتیپی مربوط به درصد روغن (77/11)، تعداد روز تا رسیدگی کامل (94/14) و تعداد روز تا پر شدن دانه (9/18) بودند. ژنوتیپ‌های مورد نظر به چهار گروه بر اساس تجزیه کلاستر برای کلیه صفات زراعی تقسیم‌بندی شدند. به علاوه، ارزیابی واکنش ارقام و لاین‌های خالص وارداتی سویا به بیماری پوسیدگی فیتوفترایی نشان داد که از بین 54 ژنوتیپ تعداد 22 ژنوتیپ دارای واکنش نیمه مقاوم و مقاوم بودند. نتایج کلاستربندی ارقام بر اساس مقاومت به بیماری، آن­ها را در 2 گروه اصلی و 4 زیر گروه قرار داد. به­ طور­ کلی می‌توان پیشنهاد کرد که ارقام Amcor 89، Beeson 80، Winchester، Graham و Colfax عملکرد دانه تک بوته بالا و همچنین مقاومت به بیماری پوسیدگی فیتوفترایی را نشان دادند که از این ارقام می‌توان در برنامه­ های اصلاحی در آینده استفاده کرد.
متن کامل [PDF 288 kb]   (38 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۲۰ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۶/۹ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۲۰

فهرست منابع
1. Adie, M.M. and A. Krisnawati. 2017. Characterization and clustering of agronomic characters of several soybean genotypes. Nusantara Bioscience, 9(3): 237-242. [DOI:10.13057/nusbiosci/n090301]
2. Arshad, M., N. Ali and A. Ghafoor. 2006. Character correlation and path coefficient in soybean Glycine max (L.) Merrill. Pakistan Journal of Botany, 38(1): 121.‌
3. Ayobi, N., D. zafari and M. Mirabolfathi. 2010. Effect of Trichoderma species on zoospore production of Phytophthora sojae, disease severity, and gluconase enzymes activity assay. Iranian Journal of Plant Pathology, 46(3): 203-215.
4. Babaee, H.R., H. Zeinali Khanghah and E.R. Taremi. 2010. Genetic analysis of agronomic traits and seed shattering in soybean (Glycine max L.). Seed and Plant Journal, 28(4).
5. Bello, L.L., A. Shaahu and T. Vange. 2012. Studies on relationship between seed yield and yield components in soybean (Glycine max L. Merrill). Electronic Journal of Plant Breeding, 3(4): 1012-1017.‌
6. Dos Santos, J.V.M., B. Valliyodan, T. Joshi, S.M. Khan, Y. Liu, J. Wang, T.D. Vuong, M.F. de Oliviera, F.C. Marcelino-Guimarães, D. Xu, H.T. Nguyen and R.V. Abdelnoor. 2016. Evaluation of genetic variation among Brazilian soybean cultivars through genome resequencing. BMC Genomics, 17(1): 110. [DOI:10.1186/s12864-016-2431-x]
7. Fazeli, F., H. Najafi Zarini, M. Arefrad and A.Z. Mirabadi. 2015. Assessment of relation of morphological traits with seed yield and their diversity in M4 Generation of soybean mutant lines [Glycine max (L.) Merrill] through factor analysis. Journal of Crop Breeding, 7(15): 47-56.
8. Hosseinpor, H., O. Alishah, A. Mohammadi and E. Hezarjaribi. 2011. Correlation analysis of agronomic traits, morphological and phonological 30 soybean lines Golestan Province. Journal of Crop Breeding, 7: 1-10.
9. Khan, M.S.A., M.A. Karim, M.M. Haque, A.J.M.S. Karim and M.A.K. Mian. 2014. Variations in agronomic traits of Soybean genotypes. SAARC Journal of Agriculture, 12(2): 90-100. [DOI:10.3329/sja.v12i2.21921]
10. Liu, F.L., C.R. Jensen and M.N. Andersen. 2004. Pot set related to photosynthetic rate and endogenous ABA in soybean subject to different water regimes and exogenous ABA and BA at early reproductive stages. Annals of Botany, 94: 405-411. [DOI:10.1093/aob/mch157]
11. Malek, M.A., M.Y. Rafii, S.S. Afroz, U.K. Nath and M. Mondal. 2014. Morphological characterization and assessment of genetic variability, character association, and divergence in soybean mutants. The Scientific World Journal, 2014: 1-12. [DOI:10.1155/2014/968796]
12. Malik, M.F.A., M. Ashraf, A.S. Qureshi and M.R. Khan. 2011. Investigation and comparison of some morphological traits of the soybean populations using cluster analysis. Pakistan Journal of Botany, 43(2): 1249-1255.
13. Masoudi, B., M.R. Bihamta, H.R. Babaee and S.A. Peighambari. 2008. Evaluation of genetic diversity for agronomic, morphological and phenological traits in soybean. Seed and Plant Journal, 24(3): 413-427.
14. Mohammadi, A., A. Alizadeh, J. Mozafari, M. Mirabolfathi and N. Noras Mofrad. 2014. Genetic diversity of Phytophthora Sojae in Iran. International Journal of Advanced Biological and Biomedical Research, 2(11): 2756-2760. [DOI:10.3923/pjbs.2008.302.305]
15. Qin, J., Q. Song, A. Shi, S. Li, M. Zhang and B. Zhang. 2017. Genome-wide association mapping of resistance to Phytophthora sojae in a soybean [Glycine max (L.) Merr.] Germplasm panel from maturity groups IV and V. PloS One, 12(9): 184-613. [DOI:10.1371/journal.pone.0184613]
16. Rame, V.O. 2010. Evaluation of genetic variation and correlation among yield and yield components in soybean genotypes using multivariate analysis. Journal of Crop Breeding, 5(2): 57-67.
17. Sadeghi Garmaroodi, H., M. Mirabolfathy, H. Babai and H. Zeinali. 2010. Physiologic races of Phytophthora soja in Iran and race specific reaction of some soybean cultivars. Journal of Agricultural Science and Technology, 9: 243-249.
18. Sohn, H.B., S.J. Kim, T.Y. Hwang, H.M. Park, Y.Y. Lee, K. Markkandan, D. Lee., S. Lee, S.Y. Hong, B.C. Koo and Y.H. Kim. 2017. Barcode system for genetic identification of soybean [Glycine max (L.) Merrill] cultivars using InDel markers specific to dense variation blocks. Frontiers in Plant Science, 8: 520. [DOI:10.3389/fpls.2017.00520]
19. Sugimoto, T., M. Kato, S. Yoshida, I. Matsumoto, T. Kobayashi, A. Kaga, M. Hajika, R. Yamamoto, K. Watanabe, M. Aino, T. Matoh, D.R. Walker, A.R. Biggs and M. Ishimoto. 2012. Pathogenic diversity of Phytophthora sojae and breeding strategies to develop Phytophthora-resistant soybeans. Breeding Science, 61(5): 511-522. [DOI:10.1270/jsbbs.61.511]
20. Zhou, X., T.E. Carter, Z. Cui, S. Miyazaki and J.W. Burton. 2002. Genetic diversity patterns in Japanese soybean cultivars based on coefficient of parentage. Crop Science, 42(4): 1331-1342.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by : Yektaweb