دوره 13، شماره 40 - ( زمستان 1400 1400 )                   جلد 13 شماره 40 صفحات 172-162 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Barati A, Zali H, Pour-Aboughadareh A, Gholipour A, Koohkan S, Shahbazi Homounlo K, et al . Identification of Irrigated Barley Genotypes with High and Stable Grain Yield in Warm Regions of Iran. jcb. 2021; 13 (40) :162-172
URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1262-fa.html
براتی علی، زالی حسن، پورابوقداره علیرضا، قلی پور احمد، کوهکن شیرعلی، شهبازی هومونلو کمال، و همکاران. و همکاران.. شناسایی ژنوتیپ های جو آبی با عملکرد دانه بالا و پایدار در مناطق گرم ایران. پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی. 1400; 13 (40) :172-162

URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1262-fa.html


موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
چکیده:   (189 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: با توجه به فراوانی تنش­های غیرزنده و زنده در اقلیم گرم، دست­یابی به ژنوتیپ­هایی از جو که تحت این شرایط عملکرد قابل قبول و پایداری داشته باشند از اصلی­ترین اهداف به­ نژادی جو در این مناطق می­باشد.
مواد و روش‌ها: تعداد هفده ژنوتیپ امیدبخش جو آبی به همراه دو ژنوتیپ شاهد در پنج ایستگاه تحقیقات کشاورزی واقع در اهواز، داراب، زابل، گنبد و مغان به مدت دو سال زراعی (99-1397) مورد مقایسه قرار گرفتند. به­منظور بررسی پایداری عملکرد دانه ژنوتیپ­های دارای عملکرد بالا، از تجزیه گرافیکی  GGE بای­پلات استفاده شد.
یافته‌ها: تجزیه واریانس مرکب داده­ های عملکرد دانه نشان داد که اثرهای ساده مکان، ژنوتیپ و اثرهای متقابل سال × مکان، ژنوتیپ × مکان و سال × مکان × ژنوتیپ معنی­دار می­باشند. مقایسه میانگین نشان داد که ژنوتیپ­های G1، G2، G4، G5، G10، G12، G16 و G19 نسبت به بقیه ژنوتیپ­ها عملکرد بالایی داشته و می ­توانند مورد توجه قرار گیرند.  پایداری عملکرد دانه این ژنوتیپ­ها نیز مورد بررسی قرار گرفت تا ژنوتیپ­های دارای عملکرد مطلوب و پایدار شناسایی شوند. نتایج حاصل از روش GGE بای­پلات نشان داد که دو مولفه اصلی نخست به ترتیب 36/76 و 16/68 درصد از تغییرات کل عملکرد دانه را توجیه کردند و در نتیجه این دو مولفه می­توانند به منظور توجیه عملکرد دانه ژنوتیپ­ها مورد استفاده قرار گیرند. در این آزمایش دو ابر محیط  مجزا مشخص گردید. محیط کلان اول شامل سال اول و دوم اهواز و زابل و ژنوتیپ G19 با میانگین عملکرد کل 5114 کیلوگرم در هکتار به عنوان ژنوتیپ برتر در این محیط شناسایی شد. محیط کلان دوم شامل سال اول و دوم گنبد و داراب  ژنوتیپ G5 با میانگین عملکرد 5155 کیلوگرم در هکتار ژنوتیپ برتر این محیط بود. سال­های اول و دوم مغان در مرز بین دو محیط کلان قرار داشتند. ژنوتیپ­های G3، G6، G8، G9، G14، G17 و G18 در هیچ یک از محیط­های کلان قرار نگرفتند و در نتیجه مناسب کشت در محیط­های مورد آزمایش نبودند. نمای بای‌پلات ژنوتیپ ایده‌آل نشان داد که ژنوتیپ­های G4 و G5 کمترین فاصله را از ژنوتیپ ایده­ آل دارا بوده و در نتییجه مطلوبترین آنها می باشند. نمای برداریGGE  بای‌پلات نشان ‌داد که سال های اول و دوم مغان، نزدیکترین محیط­ها به محیط ایده آل بوده و قابلیت تمایز بالایی دارند.
نتیجه‌گیری: ژنوتیپ­های G5 و G6 به ترتیب در مناطق گرم شمال و گرم جنوب کشور دارای عملکرد بالا و پایدار بوده و برای این مناطق مناسب تشخیص داده شدند.
متن کامل [PDF 1332 kb]   (17 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: اصلاح براي تنش هاي زنده و غيرزنده محيطي
دریافت: 1400/2/27 | ویرایش نهایی: 1400/10/26 | پذیرش: 1400/6/27 | انتشار: 1400/10/26

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by : Yektaweb