دوره 9، شماره 24 - ( زمستان 1396 )                   جلد 9 شماره 24 صفحات 61-68 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pezeshkpour P, Afkar S. The Study of Genetic Diversity, Heritability and Genetic Advance of Morphological Traits, Yield and Yield Components in Different Chickpea (Cicer arietinum) Genotypes . jcb. 2018; 9 (24) :61-68
URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-937-fa.html
پزشکپور پیام، افکار سهیلا. بررسی تنوع ژنتیکی، وراثت پذیری و پیشرفت ژنتیکی صفات مورفولوژیکی، اجزای عملکرد و عملکرد دانه در ژنوتیپ های مختلف نخود (Cicer arietinum) . پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی. 1396; 9 (24) :61-68

URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-937-fa.html


گروه اصلاح نباتات ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (1640 مشاهده)
     نخود به­عنوان سومین حبوبات مهم جهان نه تنها منبع مهمی برای تغذیه محسوب می­گردد بلکه با افزودن نیتروژن باعث افزایش حاصل­خیزی خاک می­شود. این مطالعه با هدف بررسی تنوع از طریق تخمین ضریب تغییرات فنوتیپی و ژنوتیپی، وراثت­پذیری و پیشرفت ژنتیکی مورد انتظار صفات کمی در نخود انجام شد. ژنوتیپ­ها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 3 تکرار کاشته شدند. نتایج تجزیه به مولفه­های اصلی نشان داد که 4 مولفه اول تقریباً 80% تنوع ژنوتیپ­ها را برای صفات بررسی شده توجیه کردند. در تجزیه کلاستر با روش ward، ژنوتیپ­ها در 3 گروه قرار گرفتند و بالاترین فاصله ژنتیکی بین کلاستر 2 و 3 مشاهده شد. مشخص شد که صفت تعداد بذر در غلاف بالاترین ضریب تغییرات ژنوتیپی و فنوتیپی دارد. بالاترین وراثت­پذیری برای تعداد غلاف بارور (86/0)، عملکرد بذر (84/0) و وزن صد­دانه (84/0) مشاهده شد در­حالی­که بالاترین مقدار وراثت­پذیری به همراه بیشترین مقدار پیشرفت ژنتیکی برای صفت عملکرد بیولوژیکی مشاهده شد لذا عملکرد بیولوژیکی می­تواند مهم­ترین معیار برای انتخاب لاین­های والدینی در برنامه­های اصلاحی محسوب گردد. همچنین با توجه به بالاترین فاصله ژنتیکی بین کلاستر 2 و 3 می­توان از ژنوتیپ­های این دو کلاستر برای دورگ­گیری در جهت تولید واریته­های اصلاح شده استفاده کرد. 
متن کامل [PDF 415 kb]   (1177 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات، بیومتری
دریافت: 1396/12/19 | ویرایش نهایی: 1398/1/25 | پذیرش: 1396/12/19 | انتشار: 1396/12/19

فهرست منابع
1. Ali, M.A., N.N. Nawab, G. Rasool and M. Saleem. 2008. Estimates of variability and correlations for quantitative traits in Cicer arietinum. Journal of Agriculture and Social Sciences, 4: 177-179.
2. Ali, M.M., N.N. Nawab, A. Abbas, M. Zulkiffal and M. Sajjad. 2009. Evaluation of selection criteria in Cicer arietinum L. using correlation coefficients and path analysis. Australian Journal of Crop Science, 3: 65-70.
3. Beikzadeh, H., S.M. Alavi Siney, M. Bayat and A.A. Ezady. 2012. Estimation of Genetic Parameters of Effective Agronomical Traits on Yield in some of Iranian Rice Cultivar. Agronomy Journal, 104: 73-78 (In Persian).
4. Chegamirza, Sh., K. Chegamirza and R. Mohammadi. 2012. Study of genetic variation in cultivars and landraces of chickpea based on agronomic traits in dryland conditions. Journal of Dry Farming, 1: 108-11 (In Persian).
5. Crippa, I., C. Bermejo, M.A. Esposito, E.A. Martin, V. Cravero, D. Liberatti, F.S.L. Anido and E.L. Cointry. 2009. Genetic variability, correlation and path analyses for agronomic traits in Lentil genotypes. International Journal of Plant Breeding, 3: 76-80.
6. Farshadfar, E., E. Mahtabi and M.M. Jowkar. 2013. Evaluation of genotype × environment interaction in chickpea genotypes using path analysis. International Journal of Advanced Biological and Biomedical Research, 1: 583-593.
7. Gul, R., H. Khan, M. Bibi, Q.U. Ain and B. Imran. 2013. Genetic analysis and interrelationship of yield attributing traits in Chickpea (Cicer arietinum L.). The Journal of Animal and Plant Sciences, 23: 521-526.
8. Hajibarat, Z., A. Saidi, Z. Hajibarat and R. Talebi. 2014. Genetic diversity and population structure analysis of landrace and improved chickpea (Cicer arientinum) genotypes using morphological and microsatellite markers. Environmental and Experimental Biology, 12: 161-166.
9. Hashemzadeh, J. and Monirifar, H. 2016. Agro-Morphological traits variation in some Lentil landrace cultivars from Northwest of Iran. Journal of Crop Breeding, 8 (19): 102-111(In Persian).
10. Kanouni, H. 2012. Evaluation of seed yield and some traits in chickpea cultivars in winter planting in rainfed farmers' fields in Kurdistan. Research Achievements for Field and Horticulture Crops Journal, 1: 27-35.
11. Kanouni, H., M.R. Shahab, M. Imtiaz and M. Khalili. 2012. Genetic variation in drought tolerance in chickpea (Cicer arientinum L.) genotypes. Crop Breeding Journal, 2: 133-138.
12. Lotfi Aghmioni, M., M.J. Aghaei, Sh. Vaezi and E. Majidi Heravan. 2015. Evaluation of genetic diversity, heritability and genetic progress in Kabuli type Chickpea genotypes. Iranian Journal of Pulses Research, 6: 100-107 (In Persian).
13. Malik, S.R., A. Bakhsh, M.A. Asif, U. Iqbal and S.M. Iqbal. 2010. Assessment of genetic variability and interrelationship among some agronomic traits in Chickpea. International Journal of Agriculture and Biology, 12: 81-85.
14. Mallu, T.S., S.G. Mwangi, A.B. Nyende, N.V.P.R.G. Rao, D.A. Odeny, A. Rathore and A. Kumar. 2014. Assessment of genetic variation and heritability of agronomic traits in chickpea (Cicer arietinum L). International Journal of Agronomy and Agricultural Research, 5: 76-88.
15. Masoudi, B., M.R. Bihamta, H.R. Babaei and S.A. Peyghambari. 2008. Evaluation of Genetic Diversity for Agronomic, Morphological and Phenological Traits in Soybean. Seed and Plant Improvment Journal, 24: 413-427 (In Persian).
16. Mekonnen, F., F. Mekbib, S. Kumar, S. Ahmed and T.R. Sharma. 2014. Agromorphological traits variability of the Ethiopian lentil and exotic genotypes. Advance in Agriculture, 2014: 1-15. [DOI:10.1155/2014/870864]
17. Moghaddam, M., M. Mohammadi Shoti and M. Aghaie Sarborzeh. 1995. Multivariate Statistical Methods, a Primer. Pishtaz Elm publication. Tabriz, 25-50 (In Persian).
18. Mohammadi, K. and R. Talebi. 2015. Interrelationships and genetic analysis of seed yield and morphological traits in mini core collection of Iranian landrace, breeding lines and improved Chickpea (Cicer arietinum L.) cultivars. Genetika, 47: 383-393. [DOI:10.2298/GENSR1502383M]
19. Montgomery, D.C. 2002. Design and Analysis of Experiment, 5th End. New York: John Wiley and Sons, USA, 655 pp.
20. Motavassel, H. 2013. Grouping phonological and morphological characteristics of Chickpea genotypes (Cicer arietinum L.) Ardabil region using cluster analysis and detection function. International Journal of Farming and Sciences, 2: 1091-1094.
21. Moucheshi, A.S., B. Heidari and A. Dadkhodaie. 2010. Genetic variation and agronomic evaluation of chickpea cultivars for grain yield and its components under irrigated and rainfed growing conditions. Iran Agricultural Research, 29: 39-50.
22. Naghavi, M.R., S. Rashidi Monfared and G. Humberto. 2012. Genetic diversity in Iranian chickpea (Cicer arientinum L.) landraces as revealed by microsatellite markers. Czech Journal of Genetics and Plant Breeding, 48: 131-138. [DOI:10.17221/185/2011-CJGPB]
23. Naroui Rad, M.R., M.J. Aghaei, H.R. Fanaei and M.M. Ghasemi. 2008. The study of genetic variation of some morphologic and phenologic characters in lentil germplasms of warm and dry regions. Pajouhesh and Sazandegi, 78: 173-181 (In Persian).
24. Ogunniyan, D.J. and S.A. Olakojo. 2014. Genetic variation, heritability, genetic advance and agronomic character association of yellow elite inbred lines of maize (zea mays L.). Nigerian Journal of Genetics, 28: 24-28. [DOI:10.1016/j.nigjg.2015.06.005]
25. Ramanappa, T.M., K. Chandrashekara and D. Nuthan. 2013. Analysis of variability for economically important traits in Chickpea (Cicer arietinum L). International Journal of Research in Applied Natural and Social Sciences, 1: 133-140.
26. Saeed, A., H. Hovsepyan, R. Darvishzadeh, M. Imtiaz, S.K. Panguluri and R. Nazaryan. 2011. Genetic diversity of Iranian accessions, improved lines of Chickpea (Cicer arietinum L) and their wild relatives by using simple sequence repeats. Plant Molecular Biology Reporter, 29: 848-858. [DOI:10.1007/s11105-011-0294-5]
27. Saleem, M., H.N. Tahir, R. Kabir, M. Javid and K. Shahzad. 2002. Interrelationships and path analysis of yield attributes in Chick Pea (Cicer arietinum L). International Journal of Agriculture and Biology, 4: 404-406.
28. Shafiee Khorshidi, M., M.R. Bihamta, F. Khialparast and M.R. Naghavi. 2012. Assessment of genetic variation in common Bean (Phaseolus vulgaris L) genotypes under drought condition using cluster and canonical discriminant analysis (CDA). Journal of Crop Breeding, 4: 1-17 (In Persian).
29. Singh, T.P., H.L. Raiger, J. Kumari Singh and P.S. Deshmukh. 2014. Evaluation of Chickpea genotypes for variability in seed protein content and yield components under restricted soil moisture condition. Indian Journal of Plant Physiology, 19: 273-280. [DOI:10.1007/s40502-014-0109-4]
30. Tesfamichael, S.M., S.M. Githiri, A.B. Nyende and N.V.P.R. Rao. 2015. Variation for agro-morphological traits among kabuli Chickpea (Cicer arietinum L.) genotypes. Journal of Agricultural Science, 7: 75-92. [DOI:10.5539/jas.v7n7p75]
31. Tyagi, S.D. and M.H. Kahn. 2010. Genetic diversity in Lentil. African Crop Science Journal, 18: 69-74. [DOI:10.4314/acsj.v18i2.65798]
32. Valizadeh, M. and M. Moghadam. 1998. Quantitative Genetics. 1th end. Publications Center, Tehran, Iran, 548 pp (In Persian).
33. Vandkarimi, A., M. Pooresmaeil, Sh. Vaezi and A. Ebrahimi. 2015. Evaluation and comparison of drought tolerance indices in Desi chickpea genotypes using multivariate analysis methods. Iranian Journal of Field Crop Science, 46: 169-179.
34. Zali, H., E. Farshadfar and S.H. Sabaghpour. 2011. Genetic variability and interrelationships among agronomic traits in chickpea (Cicer arietinum L.) genotypes. Crop Breeding Journal, 1: 127-132.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by : Yektaweb