XML English Abstract Print


دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (47 مشاهده)
به منظور بررسی پایداری عملکرد غده، 15ژنوتیپ سیب­زمینی با استفاده از روش­های ناپارامتری در سه ایستگاه تحقیقاتی، طی دو سال و در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفتند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس مرکب، اثرات ژنوتیپ، محیط و اثر متقابل ژنوتیپ×محیط معنی­دار شد. نتایج تجزیه به مؤلفه­های اصلی نشان داد که دو مؤلفه اصلی اول 7/86 درصد واریانس متغیرهای اولیه را توجیه می­کنند. بای­پلات مؤلفه اصلی اول (PC1) در مقابل مؤلفه اصلی دوم (PC2)، آماره­های پایداری ناپارامتری مورد مطالعه در چهار گروه طبقه‌بندی کرد. تجزیه کلاستر میانگین عملکرد غده و آماره­های ناپارامتری، ژنوتیپ‌های سیب‌زمینی مورد مطالعه را در دو گروه اصلی داد. بر اساس میانگین رتبه همه آماره­های ناپارامتری مورد مطالعه، ژنوتیپ­های G1، G15، G5، G6،  G12و G13 با داشتن کمترین میانگین رتبه، پایدارترین و ژنوتیپ­های G9، G11، G14، G3 و G7 با داشتن بیشترین میانگین رتبه، ناپایدارترین ژنوتیپ­ها بودند. با توجه به اینکه معیارهای پایداری Ysi، R، TOP و LOW با میانگین عملکرد (MY) و مفهوم دینامیک پایداری رابطه داشتند، بنابراین این روش­ها برای گزینش ژنوتیپ­های پایدار با عملکرد بالا در سیب­زمینی مناسب هستند. بر اساس این پارامترها ژنوتیپ­های G5 با عملکرد غده 57/45 تن در هکتار و G1 با عملکرد غده 99/39 تن در هکتار به­ عنوان ژنوتیپ‌های پایدار با عملکرد بالا شناسایی شدند. 
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات، بیومتری

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by : Yektaweb