چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: گیاهان دارویی یکی از ذخایر ژنتیکی گیاهی مهم و ارزشمند در کشور هستند که در شرایط موجود به دلیل کم آب بر بودن و تحمل به تنش های محیطی می توانند در الگوی کاشت مناطق دارای تنش محیطی و نظام های زراعی کم نهاده مورد توجه و استفاده قرار گیرند. متاسفانه، گیاهان دارویی از جمله سیاهدانه به دلیل محدودیت های اقلیمی (خشکی، شوری) و اثرات ناشی از پدیده تغییر اقلیم، برداشت های مفرط و غیراصولی از این ذخایر و افزایش تقاضا برای مصرف گیاهان دارویی در دنیا جهت رفع نیاز بخش های مختلف (صنایع غذایی، دارویی، صنعتی، آرایشی)، این گیاهان را در سیر فرسایش ژنتیکی قرار داده است که موجبات نگرانی اکولوژیست ها را فراهم نموده است. لذا ضرورت دارد تا ضمن حفاظت از آنها در رویشگاه های طبیعی، زراعت و پرورش آنها بر اساس یک اصول علمی در مزراع کشاورزی مورد توجه قرار گیرند. سیاهدانه به عنوان یکی از ذخایر ژنتیکی گیاهی مهم و با ارزش در کشور از تنوع ژنتیکی بالایی برخوردار است که این تنوع موجود در تودههای بومی سیاهدانه میتواند منبع بسیار مناسبی برای انتخاب جمعیتهای برتر برای انجام برنامهریزی کارهای اصلاحی در جهت بهبود صفات کمی و کیفی این گیاه با ارزش از جمله افزایش عملکرد دانه و روغن آن باشد. پراکندگی جغرافیایی این گیاه در نقاط مختلف ایران از جمله در گلستان، اصفهان، یزد، چهارمحال بختیاری، فارس، همدان، خوزستان، خراسان، بلوچستان، تهران و در اراک نشان از قدمت بالا و بومی بودن آن در مناطق مختلف است. لذا، این تحقیق با هدف ارزیابی نمونههای ژنتیکی سیاهدانه موجود در بانک ژن گیاهی ملی ایران وابسته به موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر جهت دستیابی به شناسایی ژنوتیپهای مطلوب از نظر صفات زراعی و عملکرد دانه انجام شد.
مواد و روش ها: به منظور ارزیابی نمونههای ژنتیکی سیاهدانه موجود در بانک ژن گیاهی ملی ایران (تعداد 36 نمونه سیاهدانه دریافتی از بانک ژن موسسه تحقیقات اصلاح بذر واقع در کرج) از نظر صفات زراعی و عملکرد دانه، آزمایشی در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1402-1401 در استان گلستان، شهرستان گرگان، ایستگاه تحقیقات کشاورزی گرگان، طراحی و اجرا گردید. صفات مورد بررسی شامل روز تا 50 درصد گلدهی، روز تا رسیدگی فیزیولوژیکی، ارتفاع بوته، تعداد کپسول در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، و شاخص برداشت بود. پس از پایان عملیات اندازهگیری و یادداشت برداری، تجزیه واریانس متناسب با طرح آزمایشی انجام و معنیدار بودن اثر ژنوتیپ بر صفات موردنظر بررسی شد. تجزیه واریانس صفات مورد بررسی به کمک نرم افزار SAS9.1 انجام گردید. برای مقایسه اختلاف نمونههای ژنتیکی با جمعیت شاهد ((TN-82-747، مقایسه میانگینها به روش LSD در سطح احتمال ((P < 0. 05 صورت گرفت. برای رسم نمودارها و تجزیه بای پلات از نرم افزار GGE-biplot استفاده شد. مطالعه گرافیکی روابط بین صفات و دادههای ژنوتیپ × صفت برای درک بهتر صفات و رابطه بین ژنوتیپها و صفات استفاده گردید.
یافتهها: بین نمونه های ژنتیکی مورد بررسی تنوع خوبی از لحاظ صفات مورد بررسی (روز تا 50 درصد گل دهی، روز تا رسیدگی فیزیولوژیکی، ارتفاع بوته، تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت) وجود داشت. نتایج مقایسه میانگین ها برای عملکرد دانه نشان دادند که تنوع بالایی برای عملکرد دانه بین توده های مورد بررسی وجود داشت به طوریکه عملکرد دانه از 1875 کیلوگرم در هکتار (توده TN-82-748) تا 979/1 (توده TN_59-48) کیلوگرم در هکتار در نوسان بود. با توجه به نمودار بای پلات، ژنوتیپهای G2، G3 ، G6، G7، G8، G9 ، G12، G14، G16 G17، G18، G19، G20 ، G21، G22، G24، G25، G26، G27، G30، و G35 از نظر روز تا رسیدگی، روز تا 50 درصد گلدهی، عملکرد بیولوژیک و ارتفاع بوته نسبت به سایر ژنوتیپها مقادیر بالاتری را نشان دادند که نشان دهنده مطلوبیت کمتر این ژنوتیپها است. همچنین، ژنوتیپهای G4، G10، G11، G13، G15، G28، G32، G33، G34 و G36از نظر زودرسی مطلوبیت بیشتری داشتند و نیز عملکرد بالاتری را نشان دادند. بر اساس نتایج به دست آمده، همبستگی مثبت بالایی بین روز تا رسیدگی، روز تا 50 درصد گلدهی، ارتفاع بوته و عملکرد بیولوژیک وجود داشت. همچنین صفات تعداد دانه در کپسول، وزن هزاردانه، شاخص برداشت با عملکرد دانه همبستگی مثبتی داشت. بین صفات روز تا رسیدگی و شاخص برداشت همبستگی منفی شدیدی وجود داشت. بین روز تا رسیدگی و عملکرد دانه نیز همبستگی منفی مشاهده شد. به عبارت دیگر، ژنوتیپهای دیررس به علت تولید بیومس زیاد و احتمال خوابیدگی بیشتر در شرایط انتهای فصل رشد عملکرد دانه کمتری داشتند که نشاندهنده این مطلب است که ژنوتیپهای دیررستر به علت تولید بیومس بیشتر، شاخص برداشت کمتری نیز خواهند داشت.
نتیجهگیری: ژنوتیپهای G4، G10، G11، G13، G15، G28، G32، G33، G34 و G36با توجه به زودرس بودن و نیز عملکرد بالاتر مطلوبیت بیشتری از نظر این صفت داشتند. نتایج نشان دادند که ابتدا ژنوتیپ G36 و پس از آن G32 از نظر عملکرد دانه و شاخص برداشت برتری نشان دادند و میتوانند به عنوان ژنوتیپ های برتر در آزمایشات بعدی قرار گیرند.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |