دوره 16، شماره 3 - ( پاییز 1403 )                   جلد 16 شماره 3 صفحات 113-104 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Azizi H, Alizadeh E, Yousefabadi V, Mansouri H. (2024). Evaluation of Resistance to Root Aphid in some Sugar Beet Cultivars and its Effect on their Quantitative and Qualitative Yields. J Crop Breed. 16(3), 104-113. doi:10.61186/jcb.16.3.104
URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1540-fa.html
عزیزی حیدر، علیزاده اسماعیل، یوسف آبادی ولی اله، منصوری حامد.(1403). ارزیابی مقاومت به شته ریشه برخی ارقام مختلف چغندرقند و تأثیر آن بر عملکرد کمی و کیفی آنها پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی 16 (3) :113-104 10.61186/jcb.16.3.104

URL: http://jcb.sanru.ac.ir/article-1-1540-fa.html


1- بخش تحقیقات چغندرقند، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
2- بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
3- مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4- بخش تحقیقات چغندرقند، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران
چکیده:   (3601 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: حدود 30 درصد شکر مورد نیاز جهان، توسط زراعت چغندرقند و مابقی آن از نیشکر تأمین می‎گردد. عوامل زنده متعددی از جمله آفات، بیماری‎ها و علف‎های هرز موجب کاهش تولید و بروز خسارت در مزارع چغندرقند می‎گردند. برای رساندن تولید زراعت چغندرقند به پتانسیل واقعی خود و حفظ آن در این سطح، ضرورت دارد تا ضمن شناسایی عوامل تنش‎زای زنده، نقش هریک از آن‎ها در کاهش محصول تعیین و روش‎های مدیریت و کنترل آن‎ها بررسی و مشخص شوند. از جمله آفات چغندرقند، شته ریشه می‎باشد که بر روی ریشه‎های فرعی مستقر شده و با تغذیه از شیره گیاهی موجب کوتولگی و پژمردگی بوته‎ها و همچنین موجب کاهش وزن ریشه و کاهش 30-36 درصد عیار قند (درصد قند ناخالص) می‎شود. به‎دلیل شرایط خاص زندگی شته در زیر خاک و تأثیر ترشحات سفید مومی شته بر عدم خیساندن خاک توسط محلول سم و همچنین به‎دلیل عدم وجود یک سم سیستمیک مناسب، استفاده از سموم شیمیایی به‎صورت خاک‎آب در کنترل این آفت توصیه نمی‎شود و بنابراین کاراترین روش مدیریت این آفت در مزارع چغندرقند، استفاده از ارقام مقاوم و متحمل می‎باشد. بنابراین این پژوهش با هدف ارزیابی مقاومت ارقام مختلف داخلی و خارجی به این نوع شته و بررسی تأثیر این آفت بر عملکرد کمی و کیفی آن‎ها انجام گرفت که در آینده بتوان از آن‎ها و یا اجدادشان در برنامه‎های مختلف به‎نژادی تولید ارقام مقاوم استفاده نمود.
مواد و روش‎ها: به‎منظور ارزیابی مقاومت به شته ریشه، هشت رقم مختلف چغندرقند (شامل ارقام ایرانی آسیا، آرتا، دنا، شکوفا، شکوفای بیوپلیمر شده، نیکا و ارقام خارجی Palma و BTS505) و تأثیر این آفت بر عملکرد کمی و کیفی آن‎ها، آزمایشی به‎صورت پایلوت و در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با چهار تکرار در سال زراعی 1402 در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، مرکز آموزش کشاورزی شهرستان میاندوآب اجرا گردید. به‎منظور ارزیابی سطح مقاومت ارقام مورد ارزیابی، نمونه‎برداری از شته ریشه چغندرقند با خارج نمودن تعداد 20 عدد ریشه چغندرقند (چهار تکرار از هر رقم) از خاک در اواسط شهریور ماه انجام گردید و نمونه‎ها براساس درصد ریشه‎های چغندرقند آلوده به شته به چهار گروه مقاوم، نیمه‎مقاوم (متحمل)، حساس و خیلی‎حساس گروه‎بندی شدند. همچنین بعد از برداشت، صفات مرتبط با عملکرد کمی و کیفی چغندرقند اندازه‎گیری شد.
یافته‎ها: نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که اثر رقم بر کلیه صفات اندازه‎گیری شده در سطح احتمال یک درصد (0/01≥p) معنی‎دار بود. همچنین بیشترین و کمترین مقدار ضریب تغییرات ژنوتیپی و فنوتیپی به‎ترتیب مربوط به صفات درصد ریشه‎های آلوده به شته (به‎ترتیب 46/52 و 46/73 درصد) و ضریب استحصال شکر (به‎ترتیب 4/55 و 4/69 درصد) بود. براساس نتایج حاصل از مقایسات میانگین ارقام، بیشترین و کمترین مقدار صفت عملکرد ریشه به‎ترتیب مربوط به رقم خارجی BTS505 و Palma به‎ترتیب با 82/35 و 62/81 تن در هکتار بود که در دو گروه مختلف آماری قرار گرفتند که البته اختلاف بین میانگین عملکرد ریشه رقم Palma با کمترین عملکرد ریشه با رقم داخلی شکوفا معمولی (64/41 تن در هکتار) معنی‎دار نبود. به‎لحاظ صفت درصد قند ناخالص (عیار قند)، بیشترین مقدار آن به رقم خارجی BTS505 (16/86 درصد) و کمترین آن به رقم خارجی Palma و رقم داخلی شکوفا معمولی (به‎ترتیب با 12/65 و 13/01 درصد) تعلق داشت. همچنین، اختلاف چندانی بین میانگین ارقام داخلی و خارجی به‎لحاظ صفات عملکرد ریشه (به‎ترتیب با 69/56 و 72/58 تن در هکتار) و درصد قند ناخالص (به‎ترتیب با 14/25 و 14/75 درصد) مشاهده نگردید که حاکی از پیشرفت ژنتیکی ارقام هیبرید جدید داخلی معرفی شده به‎لحاظ این دو صفت مهم و تأثیرگذار بر عملکرد نهایی قند می‎باشد. به‎لحاظ صفت درصد ریشه‎های آلوده به شته، ارقام مورد مطالعه در سه گروه مختلف آماری قرار گرفتند، به‎طوری‎که ارقام BTS505 و آسیا با کمترین درصد آلودگی در گروه اول (به‎عنوان ارقام مقاوم)، ارقام آرتا، دنا، شکوفا بیوپلیمر و نیکا با حد متوسط آلودگی در گروه دوم (به‎عنوان ارقام نیمه‎مقاوم یا متحمل) و دو رقم Palma و شکوفا معمولی به‎عنوان ارقام حساس در گروه سوم قرار گرفتند.
نتیجه‎گیری: با توجه به ملاحظات زیست‎محیطی، بهداشتی و اقتصادی در جهت کاهش مصرف سموم شیمیایی برای کنترل این آفت و از طرفی عدم کارایی مناسب بسیاری از سموم موجود در بازار، استفاده از ارقام مقاوم و متحمل چغندرقند به این آفت (دو رقم BTS505 و آسیا به‎عنوان ارقام مقاوم) می‎تواند به‎عنوان راهکار اصلی مدیریتی همواره مدنظر قرار گیرد و از طرفی با توجه به مقاومت ژنتیکی آن‎ها به بیماری‎های ریزومانیا و نماتد، می‎توانند برای کشت در بسیاری از مناطق چغندرکاری کشور مورد استفاده قرار گیرند. البته پیشنهاد می‎گردد ضمن مقایسه ارقام بیشتر و متنوع‎تر، این ارقام در سال‎ها و مکان‎های با شرایط اقلیمی متفاوتی نیز مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند که در نهایت بتوان با اطمینان بیشتری نسبت به توصیه آن‎ها اقدام نمود.

 
متن کامل [PDF 995 kb]   (947 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح براي تنش هاي زنده و غيرزنده محيطي
دریافت: 1402/12/8 | پذیرش: 1403/2/20

فهرست منابع
1. Agricultural statistics. (2022). Ministry of Agriculture Jihad (https://new-dpe.maj.ir/).
2. Ahmadi, A., Akhiani, A., & Hadjat, S.H. (1995). The first record of sugar beet root aphid from Esfahan, Iran. The 1st Congress of Sugar Beet in Iran. Esfahan, P: 40.
3. Anonymous. Pemphigus fuscicornis (Koch). Sugar Beet Root Aphid. (2007). Available in: http://www.agroatlas.ru /en/content/ pests/Pemphigus_ fuscicornis/.
4. Azizi, H., Aalami, A., Esfahani, M., & Ebadi, A. A. (2017). The study of correlation and path analysis of grain yield and its related traits in rice (Oryza sativa L.) varieties and lines. J Crop Breed, 9(21), 36-43. [In Persian] [DOI:10.29252/jcb.9.21.36]
5. Azizi, H., Pedram, A., & Fasahat, P. (2021). Identification of effective traits on sugar beet (Beta vulgaris L.) root yield under natural infection conditions to rhizomania virus disease. J Crop Breed, 13(37), 197-204. [In Persian] [DOI:10.52547/jcb.13.37.197]
6. Campbell, C.D., & Hatchiosn, W.D. (1995). Sugar beet resistance to Minnesota population of sugar beet root aphid (Homoptera: Aphidiade). Journal of Sugar Beet Research, 32(1), 37-46.
7. Cook, D., & Scott, R. (1993). The sugar beet crop: science into practice. Champan and Hall Press. 675 p. [DOI:10.1007/978-94-009-0373-9]
8. FAO. (2022). http://www.fao.org/faostat/en/#data/FBS [last visited on 23/12/2022].
9. Frolov, A.N. (2007). Pemphigus fuscicornis-Suger Beet Root Aphid. In: A.N. Afonin, S.L. Green, N. Dzyubenko, A.N. Forlov. Internactive Agricultural Ecological Atlas of Russia and Neighboring Counties. Avaliable from URL: http://www.agroatlas.ru /en/content/ pests/Pemphigus_ fuscicornis/.
10. Hutchison, W.D., & Campbell, C.D. (1994). Economic Impact of sugar beet Root Aphid (Homoptera: Aphidiae) on sugar beet yield and quality in southern Minnesota. Annales of Entomological Society of America, 87(2), 465-475. [DOI:10.1093/jee/87.2.465]
11. Hutchison, W.D., & Campbell, C.D. (1995). Sugar beet root aphid research in Minesota, 1990-1994: recommendations for future research. In: Proceeding 1994 Sugar beet research and extension reports. N. Dakota State University. Extension Service. NDSU. Fargo, 25, 175-177.
12. Mohseni, A., Rahnamaeian, M., & Ghaed Rahmati, M. (2010). Resistance to sugar beet root aphid, Pemphigus fuscicornis (Hem: Aphididae), in nine sugar beet genotypes at laboratory conditions. Journal of Plant Protection, 2(1), 25-34. [In Persian]
13. Mohseni Amin, A. (2018). Investigating the resistance of 12 sugar beet genotypes to root aphid and evaluating its effect on sugar content reduction in Dorothea cultivar. Journal of Plant Protection, 32(2), 215-220. [In Persian]
14. Pourrahim, R., Najafi, H., Farzadfar, Sh., Ardeh, M.J., Sheikholeslami, M., Fatemy, S., Ghasemi, A.Gh., & Arbabi, M. (2016). Sugar beet Handbook (Plant Protection). Iranian Research Institute of Plant Protection Press, P: 1.
15. Reinfeld, E., Emmerich, G., Baumgarten, C., & Beiss, U. (1974). Zur Voraussage des Melassez zuckersaus Ruben analysen Zucker. Chapman & Hall, World Crop Series, 2-5 pp.
16. Zarrabi, M. (2007). Effect of sugar beet root aphid, Pemphigus fuscicornis (Homoptera: Pemphigidae), on sugar beet yield and quality in Iran. Pakistan Journal of Biological Sciences, 10(19), 3462-3465. [DOI:10.3923/pjbs.2007.3462.3465]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشنامه اصلاح گیاهان زراعی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Crop Breeding

Designed & Developed by: Yektaweb