دوره 13، شماره 38 - ( تابستان 1400 )                   جلد 13 شماره 38 صفحات 107-115 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده:   (258 مشاهده)
به­ منظور ارزیابی پاسخ هیبرید­های ذرت به تنش شوری، آزمایشی به ­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) در سال 1399 انجام گرفت. فاکتور اول سه سطح شوری صفر، 100 و 200 میلی مولار سدیم کلراید و فاکتور دوم شش هیبرید ذرت (SC647، TWC647، SC704، SC705، SC706 و SC715) بودند. نتایج حاصل از تجزیه الکتروفورزی روی ژل پلی آکریلامید هشت درصد نشان داد که به­ترتیب سه، دو و یک ایزوفرم برای آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، پراکسیداز (POX) و کاتالاز (CAT) مشاهده شد و برای هر نوار روی ژل میزان "مساحت × شدت" به­ عنوان فعالیت ایزوفرم­ آنزیم ­های آنتیکسیدان توسط نرم­ افزار MCID مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که وزن خشک گیاهچه ­های هیبرید ذرت تحت تنش شوری به­ طور معنی ­دار کاهش یافت. اما میزان مالون دی آلدئید (MDA)، پراکسید هیدروژن (H2O2) و فعالیت ایزوفرم­های SOD، POX و CAT افزایش معنی­ داری داشتند. همبستگی بین وزن خشک گیاهچه با فعالیت POX و CAT مثبت و معنی ­دار بود. تجزیه نشان داد که هیبریدهای ذرت در دو گروه مختلف قرار گرفتند. هیبرید TWC647 با بیشترین وزن خشک گیاهچه، کمترین میزان MDA و بیشترین فعالیت آنزیم­ های آنتیکسیدان نسبت به سایر هیبریدهای ذرت مورد مطالعه از مقاومت به شوری نسبی بالایی برخوردار بود. نتایج حاصل نشان می­ دهد که هیبریدهای ذرت مقاوم به شوری از سیستم دفاع آنتیکسیدانی بالای برخوردار هستند.
متن کامل [PDF 969 kb]   (91 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح براي تنش هاي زنده و غيرزنده محيطي
دریافت: 1399/11/1 | ویرایش نهایی: 1400/5/5 | پذیرش: 1399/11/20 | انتشار: 1400/5/7

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.