fa بررسی پایداری جو سردسیر (Hordeum vulgare L.) با استفاده از روش های آماری چندمتغیره اصلاح نباتات General پژوهشي Research <p>&nbsp;<strong><span dir="LTR">&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span></strong><strong>&nbsp;در این مطالعه بیست رقم جو زراعی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در هشت منطقه سردسیر ایران شامل اراک، اردبیل، همدان، جلگه رخ (یکی از بخش‌های شهرستان تربت حیدریه)، کرج، مشهد، تبریز و میاندوآب و به مدت دو سال زراعی (90-1389) مورد بررسی قرار گرفتند. بعد از انجام تجزیه مرکب و تایید وجود اثر متقابل ژنوتیپ &times; محیط،</strong> <strong>همگنی هریک از مناطق با تست بارتلت تایید شد. بیشترین مقدار عملکرد را ژنوتیپ&shy;های </strong><strong><span dir="LTR">EC86-14</span></strong><strong> و </strong><strong><span dir="LTR">EC88-08</span></strong><strong> به خود اختصاص داده&shy;اند. در این تحقیق از دو روش آماری چند متغیره</strong> <strong><span dir="LTR">AMMI </span></strong><strong>و</strong> <strong><span dir="LTR">GGEBiplot </span></strong><strong>برای بررسی پایداری ژنوتیپ&shy;ها استفاده شده است. با بررسی بای پلاتِ مدلِ اوّل تجزیه اَمی</strong><strong><span dir="LTR">(AMMI_1) </span></strong><strong>&nbsp;مشخص شد ژنوتیپ&shy;های </strong>&nbsp;<strong><span dir="LTR">G14</span></strong><strong>و</strong><strong><span dir="LTR">G4 </span></strong><strong>&nbsp;دارای بیشترین مقدار پایداری در عملکرد با توّجه به اوّلین مؤلفه معنی&shy;دار شدند. مطالعه بای پلات مدل دوّم تجزیه اَمی </strong><strong><span dir="LTR">(AMMI_2)</span></strong><strong> نشان داد که ژنوتیپ&shy;های </strong><strong><span dir="LTR">G1</span></strong><strong>،</strong><strong><span dir="LTR">G3 </span></strong><strong>&nbsp;و </strong><strong><span dir="LTR">G10</span></strong><strong> دارای پایداری عمومی بالا و ژنوتیپ&shy;های </strong><strong><span dir="LTR">G8</span></strong><strong> و</strong><strong><span dir="LTR">G2 </span></strong><strong>&nbsp;با مکان </strong><strong><span dir="LTR">E7</span></strong><strong> (تبریز) و ژنوتیپ&shy;های </strong><strong><span dir="LTR">G16</span></strong><strong>، </strong><strong><span dir="LTR">G5</span></strong><strong> و </strong><strong><span dir="LTR">G18</span></strong><strong> با &nbsp;مکان &nbsp;</strong><strong><span dir="LTR">E6</span></strong><strong> (مشهد)</strong> <strong>دارای پایداری خصوصی مطلوبی می&shy;باشند. بای پلات</strong> <strong>چند ضلعی حاصل از روش</strong><strong><span dir="LTR">GGEBiplot </span></strong><strong>&nbsp;&nbsp;مشخص نمود که هر کدام از محیط&shy;های </strong><strong><span dir="LTR">E1</span></strong><strong> (اراک)، </strong><strong><span dir="LTR">&nbsp;E5</span></strong><strong>(کرج) و </strong><strong><span dir="LTR">E7</span></strong><strong> (تبریز)</strong> <strong>و نیزمحیط&shy;های &nbsp;</strong><strong><span dir="LTR">E2</span></strong><strong> (اردبیل)، </strong><strong><span dir="LTR">E4</span></strong><strong> (جلگه رخ) و </strong><strong><span dir="LTR">E8</span></strong><strong> (میاندوآب) یک اَبَر محیط ایجاد نموده&shy;اند و نیز محیط </strong><strong><span dir="LTR">E8</span></strong><strong> (میاندوآب) دارای نزدیک&shy;ترین فاصله به محیط ایده آل فرضی است. در میان ژنوتیپ&shy;ها نیز ژنوتیپ&shy;های </strong>&nbsp;<strong><span dir="LTR">G7</span></strong><strong>و</strong><strong><span dir="LTR">G19 </span></strong><strong>&nbsp;با کمترین فاصله از خط پایداری، ژنوتیپ&shy;هایی با پایداری بالا شناخته شده اند.</strong></p> <p class="yiv1805252643msonormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; line-height: 90%;"><font face="Times New Roman"><span style="color: black; line-height: 90%; font-size: 11pt;">In this study, twenty barley lines and cultivars were studied using randomized complete block design with three replications in eight cold regions of Iran, including Arak, Ardebil, Hamedan, Jolge rokh, Karaj, Mashhad, Tabriz and Miandoab for two cropping seasons during 2010-2012. Simple and combined analyses of variance were performed over the data collected from different regions. The genotype &times; environment effect found to be significant; hence, the homogeneity of error variance of different sites was tested by Bartlett&#39;s test. Maximum yield were belong to the lines EC86-14 and EC88-08 genotypes. In this study, two multivariate statistical methods i.e. AMMI and GGEBiplot were applied to investigate the stability of genotypes. Considering the significance of the first component of the Model 1 biplot (AMMI_1), the line numbers G14 and G4 showed the highest levels of stability and performance among the genotypes studied. Study of the second Biplot model analyzed using AMMI (AMMI_2) showed that the genotypes G1, G3, and G10 had higher general stability whereas &nbsp;specific adaptation was observed for the genotype G8 and G2 in the location E7 (Tabriz) and genotypes G16, G5 and G18, in the location E6 (Mashhad). Biplot polygon obtained using GGEBiplot analysis revealed that each of the environments E1 (Arak), E5 (Karaj) and E7 (Tabriz) and the environment E2 (Ardebil) and E4 (Jolge rokh) could be considered as and mega environment. Miandoab was the closest site studied nearby the ideal environment. In the genotypes G19 and G7 genotypes with the lowest distance from the stability line, have been identified to have high levels of stability.</span><span style="line-height: 90%; font-size: 14pt;"><!--stripped--><!--stripped--></span></font></p> پایداری, جو, روش های آماری چند متغیره, مناطق سردسیر, AMMI,GGEBiplo AMMI, Barley, Cold Climate, GGEBiplot, Multivariate Statistical Methods 95 87 http://jcb.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-159&slc_lang=fa&sid=1 امیر عباس تقی زاده 10031947532846003999 10031947532846003999 Yes بهزاد سرخی لله لو 10031947532846004000 10031947532846004000 No شهرام نخجوان 10031947532846004001 10031947532846004001 No