fa بررسی تنوع ژنتیکی بین و درون توده‌های گیاه بادرنجبویه (L. Melissa officinalis) با استفاده از نشانگرهای ITS اصلاح نباتات General پژوهشي Research <p> <strong> بادرنجبویه گیاهی دارویی، چند ساله و از خانواده نعناعیان می­باشد. در این تحقیق، جهت بررسی تنوع ژنتیکی، 14 توده از گیاه بادرنجبویه به همراه دو توده از گیاهان بادرشبو و ریحان (به عنوان گیاهان خارج از گروه) مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور مطالعه تنوع درون و بین توده­های بادرنجبویه از نواحی </strong><strong>ITS </strong><strong><br></strong><strong>(توالی­های فاصله­انداز رونوشت) جهت طراحی نشانگر استفاده شد. همچنین با استفاده از چهار آنزیم </strong><strong>Taq1 </strong><strong>، </strong><strong>EcoR </strong><strong>v </strong><strong>، </strong><strong>BssM1 </strong><strong>و </strong><strong>AspLE1 </strong><strong>تنوع موجود در توالی قطعات تکثیر شده بررسی شد. نتایج نشان داد که آنزیم </strong><strong>BssM </strong>1 <strong>نسبت به دیگر آنزیم­ها، چند شکلی بیشتری را در تعداد و طول قطعات حاصل از هضم نشان می­دهد. نتایج آزمون مانتل نشان داد که ماتریس عدم تشابه دایس و الگوریتم نزدیکترین همسایه ( </strong><strong>N.J </strong>) <strong>بالاترین همبستگی جهت آنالیز اطلاعات را دارند. بیشترین میزان عدم تشابه به روش دایس در بین توده­های بادرنجبویه، استان اصفهان و توده استان قزوین با 44/0 فاصله و کمترین میزان عدم تشابه بین توده­های زنجان، تهران و کرج مشاهده شد که کاملاً مشابه هم بودند. در پنج توده بادرنجبویه (ایلام، شیراز، تبریز، قزوین و اصفهان) تنوع درون توده­ای مشاهده شد </strong>. <strong>نتایج تجزیه خوشه­ای </strong><strong>توده­ها را در ه </strong><strong>ش </strong><strong>ت گروه مجزا تفکیک نمود و گیاه ریحان در مقایسه با بادرشبو فاصله ژنتیکی کمتری در توالی </strong><strong>ITS </strong><strong>با بادرنجبویه داشت </strong>. <strong></strong></p> بادرنجبویه, نشانگرهای ITS, تنوع ژنتیکی, تجزیه خوشه‌ای 29 39 http://jcb.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-88&slc_lang=fa&sid=1 پرویز حیدری 10031947532846001816 10031947532846001816 Yes علی اشرف مهرابی 10031947532846001817 10031947532846001817 No علی اصغر نصراله نژاد قمی 10031947532846001818 10031947532846001818 No