fa تجزیه و تحلیل ژنتیکی صفات عملکردی در کشت پاییزه چغندرقند از طریق تجزیه GGE- بای پلات تلاقی دای آلل اصلاح نباتات General پژوهشي Research به منظور مطالعه ژنتیکی صفات عملکرد ریشه، عملکرد قند و عملکرد قند قابل استحصال در کشت پاییزه چغندرقند از بای پلات داده های دای آلل استفاده گردید. 36 هیبرید حاصل از تلاقی 9 ژنوتیپ چغندر قند به همراه چهار شاهد در ایستگاه تحقیقاتی صفی آباد دزفول در سال زراعی 88-1387 مورد بررسی قرار گرفتند. در این آزمایش 49 ژنوتیپ در قالب طرح لاتیس سه گانه در 3 تکرار کشت شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که بین تیمارها برای صفات مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد تفاوت معنی دار وجود دارد. ترکیب پذیری عمومی ژنوتیپ ها برای هر سه صفت عملکردی در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شد. همچنین ترکیب پذیری خصوصی برای صفات عملکرد ریشه و عملکرد قند در سطح احتمال یک درصد و برای صفت عملکرد قند قابل استحصال در سطح احتمال پنج درصد معنی دار بود. جهت ارزیابی پتانسیل ژنوتیپ های مادری از روش گرافیکی GGE biplot استفاده گردید. بهترین ترکیب شونده عمومی برای صفت عملکرد ریشه، ژنوتیپ 436-104 بود. همچنین تلاقی 7173×474 بهترین ترکیب شونده خصوصی برای صفات عملکرد ریشه، عملکرد قند و عملکرد قند قابل استحصال بود. والد 436 نیز به عنوان بهترین آزمون گر برای صفات عملکرد قند و عملکرد قند قابل استحصال تشخیص داده شد. In order to study the genetic control of root yield, sugar yield and white sugar yield in tropical beet, the biplot of diallel data was used. 36 hybrids derived from crosses among 9 sugar beet genotypes along with four control treatments were evaluated at Safiabad Agricultural Research Center, Dezful, Iran during 2008-2009 growing season. The experimental design was a triple lattice design with three replications. Analysis of variance showed significant differences among genotypes for the traits at 1% probability level. Analysis of combining ability using Griffing's method II Diallel crossing scheme after elimination of the control treatments indicated that general combining ability of genotypes was significant for all three yield traits at 5% probability level. Also specific combining ability was significant for root yield and sugar yield at 1% probability level and at 5% probability level for white sugar yield. The GGE bi-plot graphical were used for evaluation of O-type line potential. For root yield, 436-104 was the best general combiner. Also 7173 and 474 parents were the best specific combinatory, so that 7173×474 cross was the best hybrid for root yield, sugar yield and white sugar yield traits in sugar beet. 436 genotype was the best tester for sugar yield and white sugar yield traits. بای پلات، ترکیب پذیری، چغندرقند، دای آلل، عملکرد 77 94 http://jcb.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-46&slc_lang=fa&sid=1 محسن نیازیان 1003194753284600474 1003194753284600474 Yes رضا امیری 1003194753284600475 1003194753284600475 No سید محمد مهدی مرتضویان 1003194753284600476 1003194753284600476 No اباذر رجبی 1003194753284600477 1003194753284600477 No اوراضی زاده 1003194753284600478 1003194753284600478 No