دوره 9، شماره 24 - ( زمستان 1396 )                   جلد 9 شماره 24 صفحات 144-151 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی ساری
چکیده:   (699 مشاهده)
به­منظور ارزیابی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط و تعیین پایدارترین ژنوتیپ‌ها، 20 لاین جو در هشت محیط آزمایشی مختلف تجزیه شدند. آزمایش‌ها بر اساس طرح بلوک­کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد و عملکرد دانه بدست آمد. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که اثر ژنوتیپ، محیط و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط از نظر آماری در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود. بر اساس میانگین عملکرد ژنوتیپ‌ها، ژنوتیپ‌های G1، G13 و G4 بالاترین عملکرد دانه را نشان دادند. از تجزیه مدل AMMI به­منظور تعیین بزرگی و اهمیت اثر متقابل ژنوتیپ × محیط استفاده شد و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط به دو مولفه اصلی که
به­ترتیب 48/46% و 52/19% از اثر متقابل را توجیه نموده و اثر باقی­مانده تقسیم شد. محیط
E5 با بیشترین میزان مؤلفه اول و کمترین میزان مؤلفه دوم بیشترین نقش را در تفکیک ژنوتیپ‌ها داشت. بر اساس تجزیه مدل AMMI و بای‌پلات ژنوتیپ‌ G20 به­عنوان لاین منتخب و پایدار و با بهترین عملکرد دانه انتخاب شد.
واژه‌های کلیدی: پایداری، تجزیه AMMI، جو، عملکرد دانه
متن کامل [PDF 459 kb]   (185 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات، بیومتری
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۱۹ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۱/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۱۹