دوره 10، شماره 26 - ( تابستان 1397 )                   جلد 10 شماره 26 صفحات 185-194 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه پیام نور
چکیده:   (294 مشاهده)

کنجد از جمله گیاهانی می­ باشد که به دلیل محتوای بالا (52 47 درصد) و کیفیت مناسب (میزان کم کلسترول و وجود برخی آنتی ­اکسیدان ­ها) روغن دانه­ های آن، نقش مهمی در سلامت انسان دارد. آزمایشی با هدف بررسی عکس­ العمل هشت توده محلی کنجد به تنش خشکی بر اساس عملکرد دانه و شاخص­ های تحمل به خشکی به صورت فاکتوریل- اسپلیت پلات با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی هنرستان کشاورزی ارومیه اجرا گردید. فاکتور اصلی شامل سطوح مختلف آبیاری (آبیاری نرمال: آبیاری بعد از 70 میلی­متر تبخیر و تعرق گیاه یا ETc، تنش ملایم: آبیاری بعد از 90 میلی ­متر ETc و تنش شدید: آبیاری بعد از 110 میلی­ متر ETc)، فاکتور فرعی شامل عدم تلقیح و تلقیح با دو گونه قارچ میکوریزای Glomus mosseae، Glomus intraradices و فاکتور فرعی فرعی شامل هشت توده­محلی کنجد (جیرفت 13، محلی طارم زنجان، محلی مغان، ناز چند شاخه، TC-25، TS-3، داراب 14 و دشتستان 5) بود. 10 شاخص تحمل به خشکی شامل میانگین بهره­ وری (MP)، شاخص تحمل تنش (STI)، میانگین هندسی بهره­ وری (GMP)، میانگین هارمونیک (HARM)، شاخص عملکرد (YI)، شاخص مقاومت به خشکی (DI)، شاخص میزان محصول در محیط ­های غیرتنش و تنش (SNPI)، شاخص تحمل به تنش اصلاح شده در شرایط آبیاری مطلوب (MPSTI) و شاخص تحمل به تنش اصلاح شده در شرایط تنش ملایم و شدید خشکی (MSSTI) بر اساس عملکرد دانه در شرایط آبیاری مطلوب (YP)، عملکرد دانه در شرایط تنش ملایم خشکی (YS-mild) و عملکرد دانه در شرایط تنش شدید خشکی (YS-severe) محاسبه شدند. در تجزیه خوشه ­ای، توده­ های محلی کنجد بر اساس شاخص­های تحمل تنش و عملکرد در شرایط مختلف آبیاری در سه گروه قرار گرفتند. بر اساس نتایج بای­پلات، توده­ های محلی طارم و محلی مغان به­عنوان توده­ های متحمل، توده TS-25به­عنوان نیمه متحمل و بقیه توده­ ها نسبتاًًً حساس شناخته شدند. 
 

 

متن کامل [PDF 2600 kb]   (134 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح براي تنش هاي زنده و غيرزنده محيطي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۱۴ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۷/۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۴