دوره 10، شماره 26 - ( تابستان 1397 )                   جلد 10 شماره 26 صفحات 146-152 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
چکیده:   (324 مشاهده)

تنش‌ کم‌آبی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده تولید گندم در مناطق خشک و نیمه‌خشک جهان از جمله ایران محسوب می‌شود. در شرایط تنش کم‌آبی فتوسنتز محدود شده و انتقال مجدد آسیمیلات‌های ذخیره شده در ساقه برای پر شدن دانه‌ها اهمیت بیشتری می‌یابد. به­ منظور آنالیز مولکولی انتقال مجدد فروکتان در ساقه گندم (پنالتیمیت) تحت تنش کم‌آبی انتهایی، لاین موتانت T-65-7-1 (نسل هفتم و حاصل از پرتوتابی گاما) به همراه رقم تیپ وحشی آن‌ (رقم طبسی) از نظر بیان نسبی ژن‌های درگیر در بیوسنتز و هیدرولیز فروکتان و انتقال‌ ساکارز مورد مطالعه قرار گرفتند. اعمال کم‌آبی (40-30 درصـد ظرفیت زراعی مزرعه) در مرحله ظهور کامل سنبله (زادوکس 60) آغاز شد و نمونه‌برداری‌ها در 2 مرحله (7 و 21 روز پس از گرده‌افشانی) انجام شد. در لاین موتانت T-65-7-1 افزایش قابل توجهی در سطوح بیان ژن‌های درگیر در بیوسنتز فروکتان (1-SST و 6-SFT)، هیدرولیز فروکتان (6-FEH) و همچنین انتقال ساکارز (SUT1 و SUT2) نسبت به تیپ وحشی (رقم طبسی) مشاهده شد. همین امر علت انتقال مجدد بیشتر موتانت T-65-7-1 در مقایسه با تیپ وحشی می‌باشد. در موتانت T-65-7-1 در اوایل دوره پر شدن دانه‌ها 1-SST و 6-SFT فروکتان بیشتری در ساقه ذخیره می‌کنند. همچنین طی مرحله سریع پر شدن دانه‌ها، 6-FEH ساکارز بیشتری تولید می‌کند و در نهایت SUT1 و SUT2 ساکارز بیشتری از ساقه به دانه منتقل می­ نمایند. در برنامه‌های اصلاحی گندم، ژن‌های 1-SST، 6-SFT، 6-FEH، SUT1 و SUT2 می‌توانند به­عنوان معیاری برای گزینش ژنوتیپ‌هایی با محتوای فروکتان بالاتر و انتقال مجدد بیشتر مورد استفاده قرار گیرند.
 

 

واژه‌های کلیدی: خشکی، موتانت، انتقال مجدد، ساکارز
متن کامل [PDF 607 kb]   (107 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات مولكولي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۲۵ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۷/۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۹ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۴