دوره 10، شماره 25 - ( بهار 1397 1397 )                   جلد 10 شماره 25 صفحات 110-117 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه صنعتی شاهرود
چکیده:   (189 مشاهده)
استفاده از گونه‌های وحشی گیاهان زراعی یا خویشاوندان هالوفیت آن­ها در برنامه‌های اصلاحی به­منظور توسعه ارقام زراعی متحمل به شوری و خشکی می‌تواند نتایج مفیدی را به دنبال داشته باشد. اخیرا گیاه آلوروپوس به­عنوان یک مدل هالوفیت برای شناسایی و جداسازی ژن‌های جدید متحمل به شوری مورد توجه محققان قرار گرفته است. در میان روش‌های مورد استفاده برای مطالعات بیان ژن، واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز زمان واقعی یکی از روش‌های مناسب برای ارزیابی میزان بیان ژن است. در این روش کنترل خطا بین نمونه‌ها ضروری به نظر می‌رسد. روشی که به صورت گسترده برای کنترل خطا مورد استفاده قرار می‌گیرد، نرمال کردن سطوح RNA با یک ژن مرجع یا خانه‌دار می‌باشد. در این تحقیق به­منظور بررسی پایداری بیان ژن‌ها در اندام‌های برگ و ریشه گیاه آلوروپوس، 7 ژن مرجع تحت شرایط تنش شوری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم­افزار geNorm نشان داد که ژن‌های ACT11، Beta actin و Beta tubulin در برگ و ژن‌های Beta tubulin و Beta actin در ریشه دارای بیشترین میزان پایداری هستند. بر اساس آماره توصیفی ژن ACT11 دارای بیشترین همبستگی (836/0 و 722/0 به ترتیب در ریشه و برگ) با شاخص BestKeeper بود. همچنین با توجه به نتایج این برنامه، ژن‌ Beta tubulin در برگ و ریشه دارای بیشترین پایداری (کمترین ضریب تغییرات) بود. بنابراین می‌توان عنوان کرد که ژن‌های Beta tubulin، Beta actin و ACT11 می‌توانند به­عنوان ژن‌های مرجع مناسب در گیاه آلوروپوس به­منظور نرمال‌سازی داده‌های بیانی مورد استفاده قرار بگیرند.
 
متن کامل [PDF 491 kb]   (84 دریافت)