دوره 13، شماره 37 - ( بهار 1400 )                   جلد 13 شماره 37 صفحات 145-132 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی،خرم‌آباد،ایران
چکیده:   (479 مشاهده)
   به‌منظور بررسی اثر ژنوتیپ، محیط و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، برای عملکرد دانه، 18 ژنوتیپ عدس در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در چهار محیط (خرم‌آباد، گچساران، ایلام و گنبد) طی سه سال زراعی (96- 1393) مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس تجزیه واریانس مرکب، اثرات اصلی مکان، ژنوتیپ، اثرات متقابل ژنوتیپ × مکان و ژنوتیپ × مکان × سال معنی‏ دار بودند. نتایج تجزیه واریانس مرکب برای محیط‏های مختلف نشان داد که اثر محیط، ژنوتیپ و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط برای عملکرد دانه معنی­دار گردید. بر اساس نتایج تجزیه واریانس AMMI، محیط منبع اصلی تغییرات بود که 83/6 درصد از مجموع مربعات کل را به­ خود اختصاص داد. بر این اساس چهار مؤلفه اثر متقابل بر عملکرد دانه معنی‌دار بودند. دو مؤلفه اصلی اول مدل AMMI، 52/56 درصد از کل واریانس عملکرد را توجیه کردند. نتایج مقادیر پایداری AMMI (ASV) نیز نشان داد که برای عملکرد دانه، ژنوتیپ‌های شماره G8، G7، G9، G18، G6، G16 وG17  کمترین مقدار و درنتیجه بالاترین پایداری عمومی به تمام محیط‌های آزمایش را داشتند. ژنوتیپ شماره G5 با مقدار ASV 33/7 بیشترین پایداری خصوصی را به محیط دوم (E2) داشت. در بین ژنوتیپ‌هایی که دارای کمترین ASV بودند، فقط ژنوتیپ‏های G6 و G16 دارای میانگین عملکرد دانه بالاتر از میانگین کل ژنوتیپ‌ها بودند. بر اساس مقادیر دو مؤلفه اصلی اول، ارزش پایداری AMMI (ASV) و شاخص پایداری ژنوتیپ (GSI)، ژنوتیپ‏های G6، G1 و G13 به‌عنوان پایدارترین ژنوتیپ‏ها شناخته شدند، و نزدیک‌ترین ژنوتیپ‏ها به ژنوتیپ ایده ‏آل بودند.
متن کامل [PDF 1308 kb]   (124 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اصلاح نباتات
دریافت: 1399/8/20 | ویرایش نهایی: 1400/3/11 | پذیرش: 1399/11/4 | انتشار: 1400/3/11

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.