دوره 12، شماره 36 - ( زمستان 1399 1399 )                   جلد 12 شماره 36 صفحات 39-46 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد
چکیده:   (94 مشاهده)
بهینه­ سازی کشت بافت گیاهی پس از تراریزش برای تولید گیاهچه‌­های بیشتر، یکی از اولین اقدامات مهم برای تولید گیاهان تراریخت است. برای بررسی اثر فاکتور­های مختلف بر روی صفات کالوس­ زایی دو رقم سیب­ زمینی (آگریا و مارفونا)، دو نوع ریزنمونه (برگ و میانگره)، دو نوع غلظت آنتی ­بیوتیک کانامایسین (50 و 100 میلی ­گرم در لیتر) و پنج نوع محیط کشتA, B, C ، D1 و D2 در آزمایشی به­ صورت فاکتوریل با چهار تکرار در قالب طرح پایه کاملأ تصادفی اجرا گردید. ریزنمونه ­ها توسط ناقل pBIN19 حاوی ژن nptII تراریزش شدند. آزمایش­ های مولکولی نشان داد که ژن nptII به­ درستی در ژنوم هر دو رقم سیب­زمینی درج شده است. میزان کارایی تراریزش به ژنوتیپ ریزنمونه وابسته نبود و کارایی تراریزش در حدود 3/6 درصد محاسبه گردید. تجزیه واریانس صفت درصد کالوس­ زایی نشان داد که محیطD2 ، ریزنمونه برگ، رقم مارفونا با غلظت آنتی­ بیوتیک 50 میکروگرم در لیتر با مقدار 100 درصد شناخته شد. کمترین درصد کالوس ­زایی در محیط C با ریزنمونه­های میانگره مشاهده گردید. در بررسی تأثیر هورمون­ ها بر روی صفت کالوس­ زایی، در صورتی که هورمون زآتین به­ تنهایی استفاده شود، کالوس ­زایی بیشتری در مقایسه با سایر هورمون­ ها مشاهده شد. همچنین ریزنمونه برگ بهتر از ریزنمونه میانگره و رقم مارفونا نیز با حدود 9 درصد کالوس­ دهی بیشتر، بهتر از آگریا بود. نتایج نشان داد که کالوس­ های حاصل از ریزنمونه های میانگره بهتر از کالوس­ های ریزنمونه ­های برگی توانستند گیاهچه تولید کنند. به­ طور کلی، ریزنمونه­ های برگ رقم مارفونا سیب­ زمینی در حضور هورمون زآتین کالوس بیشتری تولید کردند.
متن کامل [PDF 582 kb]   (25 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بيوتكنولوژي گياهي
دریافت: 1399/1/31 | ویرایش نهایی: 1399/11/19 | پذیرش: 1399/8/24 | انتشار: 1399/11/17